Polish:
Kocham Morze Bałtyckie. Za spacery przez las na plażę, za miękkość piasku, za momentami nieznośny chłód wody, za czas spędzony z rodziną, za muszelki w których wiecznie szumi morze, za bursztyny, za foki i morświny, za gofry z bitą śmietaną i mewy ostrzące sobie na nie pazury. Stoczyliśmy tyle wojen o dostęp do Bałtyku. Dlaczego ta tocząca się o życie jego mieszkańców nadal trwa? I dlaczego nie robimy więcej, aby ją zakończyć?
Na początku tego roku przez zupełny przypadek trafiłam na kilku minutowy film Fundacji MARE (jeden z tych) opowiadający o niemieckim tankowcu, który podczas drugiej wojny światowej został zatopiony przez radzieckich pilotów tuż przy polskiej granicy, a obecnie stanowi niebezpieczeństwo dla ekosystemu Zatoki Gdańskiej.
Może to głupie, ale w tamtym momencie po raz pierwszy zaczęłam się zastanawiać, ile wraków znajduje się na dnie mórz i oceanów. Jeśli mam być szczera, do tej pory nie słyszałam o żadnym poza Titaniciem i Czarną Perłą. Naturalnie wpisałam hasło w wyszukiwarkę, żeby uzupełnić braki w wiedzy i wtedy znalazłam jeszcze bardziej szokującą wiadomość: 40 000 ton amunicji, w tym broń chemiczna przejęta przez aliantów po drugiej wojnie światowej, zostało zatopione na dnie Morza Bałtyckiego i znajduje się tam do dzisiaj (źródło). Według naukowców już jedna szósta środków chemicznych korodujących w tej chwili w naszym morzu byłaby w stanie zniszczyć życie w całym Bałtyku na kolejne sto lat (źródło). Nie miałam pojęcia, że leżąc na plaży w wakacje, patrzę sobie ze spokojem na pole minowe! I niepokoi mnie fakt, że nikt w moim otoczeniu o tym nie rozmawia.
Ania, Poland
English:
At the beginning of this year, by complete accident, I came across a few-minute-long film by the MARE Foundation (here) about a German tanker, which was sunk by Soviet pilots right next to the Polish border during World War II, and now poses a threat to the ecosystem of the Gulf of Gdańsk.
Maybe it's stupid, but at that point, for the first time, I began to wonder how many wrecks there are at the bottom of the seas and oceans. To be honest, I haven't heard of any other than the Titanic and the Black Pearl so far. Naturally, I started googling to patch the gaps in my knowledge, and then I found an even more shocking news: 40,000 tons of ammunition, including chemical weapons were sunk at the bottom of the Baltic Sea after World War II and are remaining there to this day (source). According to scientists, one sixth of these chemicals would be enough to destroy life in the entire Baltic Sea for another hundred years (source). I had no idea that while lying on the beach on vacation, I was gazing calmly at the minefield! And I am concerned about the fact that no one around me is talking about it.
I love the Baltic Sea. For walks through the forest to the beach, for the softness of the sand, for moments of unbearable coldness of the water, for the time spent with the family, for the sound of the sea captured in its shells, for amber, for seals and porpoises, for waffles with whipped cream and gulls lying in wait for them. We have fought so many wars for access to the Baltic Sea. Why does the one for the lives of its inhabitants still goes on? And why are we not doing more to end it?